Bir küçük not defteri

İletişimsizlikten öleceğiz. Evet, iletişim araçlarının son teknolojiyle şekillendiği ve iletişim kurmanın çantada keklik olarak görüldüğü bu çağda, hiçbir dönemde olmadığı kadar iletişimsiziz. Kime ulaşmaya çalışsak hep aynı gerçek çarpıyor yüzümüze; “aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor”. Çünkü hiç kimse, bekleyeceğim dediği yerde durup beklemiyor bizi. Çünkü herkes hızlı. Herkes koşuyor dörtnala.

E, biz de tabii. O yüzden sadece başkalarına değil iletişimsizliğimiz, her şeyden ve herkesten çok kendimize. En son kendine bir şey sormak istediğinde ne zaman onu bıraktığın yerde buldun. En acısı da bu işte, değil mi? Aradığın kendine ulaşamıyorsun. Çünkü sen de koşuyorsun herkes gibi.

Biliyorum durağanlık yadırganıyor. Koşup duran insanların arasında, hiçbir şey yapmadan durmak biraz delilik gibi. Ama deliliğin kötü bir şey olduğunu kim söylüyor? Deli olmayanlar… Sürekli koşmak gerektiğini düşünenler…

Şimdi kulağına bir şey fısıldayayım mı? Sen, boş ver onları. Ama birden bire aniden durmaya da çalışma. Önce yavaşla. Önce nefes al. Yavaşladıkça, akışa geçiyorsun. Akışa geçtin mi koşmana, zorlamana, kanırtmana gerek kalmıyor hiçbir şeyi. Her şey kendi yoluna giriyor zaten.

Ve yavaşlamak için en büyük yardımcın bir küçük defter ve kalem olabilir. O küçük deftere yazmak için ayırdığın zaman, seni çekip kurtarır o büyük koşturmacadan. Kendine ulaşmak istediğinde, o küçük defter yol gösterir sana.

Bir küçük not defteri” üzerine 2 yorum

  1. Necla BİNİCİ dedi ki:

    Kesinlikle aynı fikirdeyim. Bu yoğun koşturmacadan yorulup yavaşlamaya karar vereli biraz zaman oldu gerçi. Ama inanılmaz hafifledim. Her nerde isem çevremde bir not defterim beni bekliyor şuan. Dilinize sağlık 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.