Çocukla basit yaşam mı?

Çocukla basit bir yaşam mümkün mü? Evet, bence mümkün ve hatta mümkün olmanın yanısıra bu durumun aksi insanı çıldırtabilir (özellikle de anne kişisini). Çocuklar zaten başlı başına bize muhtaç ayrı bireyler; yedir, içir, giydir, gezdir, okut, oyunlar oyna… ve daha bir sürü şey. Yani kimse çocuklu hayatın çok kolay olduğunu iddia edemez. Üstelik evin içinde kapladıkları alan da kendi fiziksel boyutlarından çok daha fazla, hele hele henüz çok küçükken. Neler mi var?
Tonlarca oyuncak, bir sürü kıyafet, mama sandalyesi, zıbını, alt açması, banyo küveti, kovası, ana kucağı, beşiği, park yatağı… Hatırladın değil mi?

Tüm bunlar zamanla yerini elbette daha farklı olan ama bir türlü azalmayan, hatta aksine fazlalaşan eşyaya bırakıyor. Sonra da annenin hayatı, salonu topla, çocuk odasını düzelt, çamaşır yığınlarıyla baş et, ütüden kafanı kaldırama şeklinde devam ediyor.

Anne sinir küpü olmuş, bir de üstüne oyun mu oynayacak?

Hadi canım!

Ama hayatındaki fazlalıklardan kurtulduğunda, tahmin et ne oluyor? Evet! Yükün hafifliyor, ev daha az dağılıyor, daha fazla zamanın oluyor, ev toplama kavgaları son buluyor ve daha mutlu oluyorsun.

Kağan henüz 2,5 -3 yaşlarındayken başlamıştım bu annelik delirmelerime son verme hareketine ve tonlarca oyuncağı göndermiştim evden ve Oğuz doğduktan sonra da neredeyse hiç oyuncak almadım. Çünkü gerek duymadım. Çünkü çocuk fazla oyuncak içinde ne yapacağını şaşırıyor. Çünkü fazla oyuncak tatminsiz çocuklar yaratıyor. Çünkü çocukların daha fazlasına ihtiyacı yok.

 Evet çocuklarımın odalarında oyuncakları var; arabalar, legolar, tahta bloklar. Ama tonlarca değil. İki erkek çocuklu standart bir eve göre çok daha az sayıda oyuncakları var. Her şeylerini de paylaşıyorlar. İki kardeşin en sevdiği şey kudurmak ve kılıç savaşı yapmak olduğundan iki tane de ışın kılıcımız var. Kurtulduğumuz oyuncakların yerine birlikte yaşadığımız deneyimleri koyuyoruz.

img_1585


Hafta sonu göl kenarında bisiklet turu, kamp, piknik, mevsimsel yürüyüşler, spor (özellikle basketbol), sinema, müze gezileri, doğada keşif aktiviteleri, bilimsel projeler gibi aktivitelerle zaman geçirip, oynuyoruz birlikte. Ha, bir de evde müzik açıp hep beraber delice dans ediyoruz.


img_8715

Ve Kağan eskiden bizden sürekli oyuncak isterken artık neredeyse hiçbir oyuncak talebinde bulunmuyor. Oyuncakçıya bile gitmedik uzun zamandır. Ara sıra legosu tutuyor o kadar. Oğuz ise zaten direk böyle bir düzenin içine doğduğundan oyuncakçı gezerken sadece oyun hamuruna el atıp, çıkıyor dışarı.

img_0119

Eskiden yaptıkları resimleri de saklardım ama belli bir süreden beri, onların bazılarını çerçeveletip odalarına asıyorum. Kalanların da fotoğrafını çekip, gönderiyorum evden. Anıysa anı. Yüz milyon tane saklamaya gerek yok ki…


Bence çocuklarımın hayal gücü ve yaratıcılıklarını kullanmaları ve açık havada oynamaları, onların tonlarca farklı oyuncağa sahip olmasından çok daha önemli.


Çocukla basit bir yaşam aile için de gerçekten çok huzur verici. Deli gibi etrafı toplamayla, temizlemeyle uğraşmıyoruz. Ve zamanla çocuklarda kendi kendilerini mutlu edecek aktiviteler yapma konusunda yaratıcı oluyorlar. Basit bir yaşam olmadan anneliği artık düşünemiyorum bile.

Bu konuda daha detaylı yazılar yolda.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.