“Şımarık Çocuk – Bir Şehir Efsanesi”

Okuduğum ve burada paylaşmak istediğim kitaplar bir hayli birikti aslında. Hepsini bir an önce paylaşmak istiyorum lakin arayı açabiliyorum zaman zaman. Bu sefer elimde tuttuğum kitap eminim birçok anne babanın dikkatini çekecek bir eser; Şımarık Çocuk – Bir Şehir Efsanesi. Alfie Kohn tarafından kaleme alınmış ve “Görünmez Adam Yayıncılık” vasıtasıyla okurlarla buluşturulmuş,  tam tabiriyle rehber görevi görebilecek bir kitap.

Aynı yazarın, Koşulsuz Ebeveynlik ve Ödüllerle Cezalandırmak adlı kitapları da aynı yayınevinden satışa çıkmış durumda. Onları henüz okumadım ama.

Bu kitaba gelince; Türkçe çevirisi Yiğit Ataman tarafından yapılmış. Bana göre yoğun ve biraz akademik bir dille yazılmış bir kitap. Bunun sebebi de yazarın kitabı kaleme alırken, gerçekten de bir sürü akademik yayından faydalanmış olması bence. Çünkü kitabın en arkasındaki Kaynakça ve Notlar  Bölümü’nde yaklaşık 80-90 sayfa bulunuyor. Bu anlamda dolu dolu bir kitap.

Kitapta en sevdiğim şeylerden biri de, yazarın neyi savunursa savunsun karşıt görüşlere de hiçbir kısıtlama getirmeden yer vermiş olması. Yani evet, gerçekten de pışpışlanan çocuklar, helikopter ebeveynler ve diğer sahte krizler arasında ana babalık yapmaya ve çocuk büyütmeye çalışıyoruz hepimiz. Hatalar yapıyor muyuz? Elbette! Lakin fark edebilmek asıl mesele.

Ebeveynlik, temelde (ya da en iyi senaryoda) bir sevme, destekleme dinleme, rehberlik etme, yeniden değerlendirme, öğretme ve müzakere etme işidir. Vakitsizlik, sabırsızlık ve beceriksizlik nedeniyle bu işi iyi yapamadığımız zamanlar olacaktır. Ama çocukları istediğimizi yapmaya sürekli zorluyorsak, onların davranışlarına verdiğimiz karşılıkların idealin çok uzağında kaldığını da kabul etmemiz gerekir.

Sevdiğim anektodlardan biriydi bu satırların bulunduğu paragraf. Kitapta çok güzel ve yerinde tespitler var. Yani tam insanın “bam teline” dokunan önermeler mevcut. Bak mesela diyor ki,

“…ebeveynlerin çoğu, müsamahakâr [hoşgörülü, göz yuman] olmaktan ve bununla suçlanmaktan son derece korkuyor, bu korkuyu gidermeye çalışırken de aşırı kontrolcülüğe kayıyor”.

Özellikle de çocuk eğitimi üzerine gerçekten aydınlatıcı bilgilerle dolu bu kitap. Doğru bildiğin yanlışları fark ettirebilecek bir sürü görüş sunuyor. Ödüller konusundaki şu satırlara bayıldım mesela;

…kazanmayı, başarılı olmakla karıştırmalarına yol açarız. Bir işi iyi yapmak, herkesi geçmekle eşanlamlı olmaya başlar. Birey olarak değerlerini, kaç kişiyi mağlup ettiklerine bakarak ölçmeye de koyulurlar, bu da akıl sağlıklarını muhafaza etmelerini zorlaştırır.

Yani kısacası çocuklar ve ebeveynlik  üzerine okunmaya değer bulduğum bir kitap. Bir kere okumalık değil, sonrasında da zaman zaman sürekli açıp okunacak bir kitap.

Sevgiyle…

“Şımarık Çocuk – Bir Şehir Efsanesi”” üzerine 61 yorum

  1. Nejla dedi ki:

    Sanırım bu aralar ihtiyacım olan bir kitap. Kendi kendine sürekli çelişkiler içindeyim kızımla ilgilenen, (ya da ben oyle olduğumu düşünüyorum) onunla oyunlar oynayan ona ilgili bir anneyim ama…yaramazliklari arttı hiç paylaşımcı değil sürekli ben dilinde bir çocuk oldu ben mi hata yaptim diyorum yada ben nerde yanlış yaptım diyorum

  2. Özge GEDİZ BAKIR dedi ki:

    Müsamahakâr olmaktan da aşırı kontrolcü olmaktan da korkan bir anne olarak en azından ideale yakın olmak bu hayatta en çok istediğim şey.. Okuyacağım bu kitabı. Teşekkürler.

  3. Ayşegül Aydın dedi ki:

    Ben de şu anda aynı yazarın Koşulsuz Ebeveynlik kitabını okuyorum. Bunu da okumak isterim.

  4. Gaye dedi ki:

    Mucize değil ama bir rehber arıyor insan; yolunu sık kaybediyor çocuk büyütürken. Merakla okumak isterim.

  5. Sevim dedi ki:

    Okumak,anlamak,uygulamak,yanlışlarımı tespit etmek,düzeltmek, aklım karıştıkça açıp tekrar tekrar okumak istiyorum. Anlatımını için sonsuz teşekkürler. Sevgiyle kalın.

  6. özde ışık dedi ki:

    Oldukca mantikli cumleler iceriyor gibi gozukuyor kitap.populerlikten uzak da kalmis.benim de olmali kitaptan selen hanim:)

  7. Samiye dedi ki:

    Son günlerde Merak ettiğim bi kitaptı⭐️ Seriyi sizinle tamamlarım belki ben koşulsuZ ebeveynlikten başladım
    (2,5yaş erkek annesi Samiye )

  8. Begüm dedi ki:

    Sürekli kazanma önde olma birinci olma çabası olan ve bu anlamda mantıklı düşünemeyen 5.5 yaşında bir oğlum var ve onun da 4 yaşında bir erkek kardeşi bu kendini ispat ve önde olma çabasını da ona bağlıyoruz yani dolaylı yoldan biz nerede hata yaptık ya da yapıyorsak bu konuda böyle bir problemle başa çıkmaya çalışıyoruz bu kitabı kesinlikle okumak isterim faydalı olabileceğine inanıyorum hayırlı akşamlar

  9. Nurcan dedi ki:

    Evde ikizlerim var, her firsatta Bu tarz kitaplar okumaya calisiyorum..tek istegim onlari mutlu ve iyi insan olarak yetistirmek..ve Bu kitabida cok istiyorum..sevgiler

  10. annebanakitapoku dedi ki:

    3 çocuklu ve devreleri yanmak üzere bir anne olarak okumaya çok ihtiyacım olan ve epeyde merak ettiğim bir kitap✌ Alıntılarını ilgiyle takip edip,çokca haklı buluyorum şanslı olmayı umuyorum.
    Sevgiler

  11. Asli Karatokus dedi ki:

    Ödül ile başkalarını geçmek arasinda ciddi fark var, orayı kitapta nasıl bağlamış merak ettim. Zaten ödülle cezalandırma konusu epeydir kafamda soru işareti. Umalım ki ebeveynlik yaparken iç seslerimiz her zaman doğruyu göstersin 🙂 Sevgiler!

  12. Büşra Kaya dedi ki:

    Bu kitabı okumayı çok istiyorum en azından insanlar çocuğuma şımarık demeye başlamadan okuyup donanımlanmalıyım

  13. Seher DERYA KULA dedi ki:

    Eğer okumadıysanız Özgür Bolat’ın “Beni Ödülle Cezalandırma” adlı kitabını okumanızı öneririm. Tavsiye ettiğiniz kitap için sanıyorum size teşekkür edeceğim. Sevgiler

  14. Hilal dedi ki:

    Işte harika bi başucu kitabı daha okumak ve edinmek için çok heyecanlıyım kitapla ilgili açıklama ve notlarınız için teşekkür ederiz

  15. Özlem dedi ki:

    Sanirim dedigi yolda emin adimlarla ilerliyorum kucagimda 1 yas bebesi ile
    Okumak isterim
    Eger bana cikmazsa da alip edinecegim
    Cok tesekkurler
    Sevgiler

  16. Kübra kara dedi ki:

    “…ebeveynlerin çoğu, müsamahakâr [hoşgörülü, göz yuman] olmaktan ve bununla suçlanmaktan son derece korkuyor, bu korkuyu gidermeye çalışırken de aşırı kontrolcülüğe kayıyor”. Ne kadar doğru bir ifade. Ben de müsamahakâr davranmaya çabalıyorum ancak ortamlarda başkaları tarafından yargılanma düşüncesinden geriliyorum. Kitaptan istifade etmek isterim

  17. Ayşe Tulgar dedi ki:

    Yoğun okuldan okula koşuşturmaların sona ermesine az kala yeniden kitap okumaya başlamak için iyi bir tercihe benziyor.

  18. İnci Batur dedi ki:

    kızım seneye okula başlayacağı için birçok forum ve blogda görüş ve önerilere bakıyorum. Tam araştırmalarımı yaparken yazınız çok hoşuma gitti. Aslında aklıma yatan bir devlet okulu bulmuştum ama acaba mı soruları beynimi kemirip duruyordu bir anne olarak.Acaba çocuğumun potansiyelini köreltirmiyim?ingilizce için dışardan destekle hergün verimli ingilizce bir olur mu?soruları kemirirken beynimi hergün yazınızı okumak iyi geldi tam da aynı düşüncelerdeyken ;)Ben de hep öğretmenin herşeyden önemli olduğunu düşünüyorum ilkokulda özellikle..teşekkürler kitap için şansımız olursa (incibatur)

  19. Selin dedi ki:

    Kesinlikle üzerinde kafa yorduğum bir konu. Bana çıksın çok isterim, bu tip konularda şanssız olduğuma dair bir inancım var çünkü. ama çıkmazsa da alacağım bir kitap.

    IG Hesabım : @selinkg

  20. Necla Binici dedi ki:

    Alfie Kohn un Koşulsuz Ebeveynlik kitabını okumuştum. Bunun da çok güzel olduğunu tahmin edebiliyorum. Umarım bana gelir 🙂

  21. Şebnem dedi ki:

    Çok aydınlatıcı görünüyor. Teşekkürler paylaşım için. Umarım şansım yaver gider almaya niyetlendiğim kitabı hediye olarak kazanmış olurum 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.